MENU

Dział handlowy

Kontakt z działem:

Odzież ochronna i robocza to dwa rodzaje ubrań, które powinny być zapewnione pracownikom niektórych zawodów. Branża budowlana, chemiczna i inne, w których pracownik wykonuje prace fizyczne lub jest narażony na działanie szkodliwych czynników zewnętrznych.

Odzież robocza

Odzież robocza używana jest do zastąpienia odzieży pracownika. Ubrania robocze przeznaczone są do wykonywania pracy, przy której:
– pracownik silnie się brudzi substancjami nieszkodliwymi dla zdrowia,
– występują czynniki powodujące przyspieszone niszczenie odzieży,
– konieczna jest specjalna czystość powstałego produktu.

Odzież robocza nie podlega obowiązkowej certyfikacji

Odzież ochronna

Odzież ochronna musi posiadać odpowiednie certyfikaty gwarantujące, że odzież spełnia minimalne wymagania określone w odpowiedniej normie.

Ze względu na rodzaj zagrożenia odzież ochronną można podzielić na:

  • odzież chroniącą przed czynnikami chemicznymi
  • odzież chroniącą przed czynnikami biologicznymi
  • odzież chroniącą przed czynnikami mechanicznymi
  • odzież chroniąca przed zimnem
  • odzież chroniąca przed wysoką temperaturą
  • odzież ochronna dla spawaczy i osób wykonujących zawody pokrewne
  • odzież chroniąca przed porażeniem prądem
  • odzież chroniąca przed czynnikami atmosferycznymi i wodą
  • odzież przeznaczona do stosowania w atmosferze zagrożonej wybuchem
  • odzież chroniąca przed promieniowaniem elektromagnetycznym
  • odzież ostrzegawcza

Rękawice ochronne – element odzieży ochronnej służący do ochrony dłoni, lub dłoni i nadgarstków przed niepożądanym, lub szkodliwym dla zdrowia oddziaływaniem czynników zewnętrznych. Szczególne niebezpieczeństwo stanowi wysoka lub niska temperatura, ogień, niebezpieczne substancje chemiczne, prąd elektryczny, wilgoć, zagrożenie mechaniczne, biologiczne itp.

Dyrektywa 89/686/EWG wprowadza podział rękawic na 3 grupy pod względem ich przynależności do kategorii ryzyka związanego z ich użytkowaniem:

  • Kategoria I mniejsze wymagania dotyczące ochrony
  • Kategoria II wymagana ochrona przed np. uszkodzeniami mechanicznymi
  • Kategoria III ochrona przed poważnymi urazami oraz zagrożeniami dla życia użytkownika np. obrażenia chemiczne

Podział rękawic ochronnych

Ze względu na rodzaj zagrożenia rękawice ochronne można podzielić na:

  • rękawice chroniące przed zagrożeniami mechanicznymi
  • rękawice chroniące przed zagrożeniami chemicznymi i biologicznymi
  • rękawice chroniące przed wysoką temperaturą
  • rękawice chroniące przed niską temperaturą

Buty robocze i ochronne – informacje ogólne.

Obuwie ochronne przeznaczone jest do ochrony stóp i nóg przed czynnikami zewnętrznymi mogącymi powodować uszkodzenia mechaniczne, chemicznymi, oparzenia lub przed działaniem ciepła, zimna i wilgoci.

 

Podział obuwia ochronnego

Obowiązujące normy dzielą obuwie ochronne wg różnych kryteriów.

Ze względu na konstrukcję można wyróżnić następujące typy obuwia:

  • półbuty
  • trzewiki
  • buty typu sandał
  • buty do kolan
  • buty z przedłużoną cholewką

Ze względu na przeznaczenie obuwie ochronne można podzielić na:

  • obuwie chroniące przed czynnikami chemicznymi
  • obuwie chroniące przed czynnikami biologicznymi
  • obuwie chroniące przed czynnikami mechanicznymi
  • obuwie chroniące przed czynnikami termicznymi
  • obuwie chroniące przed porażeniem prądem elektrycznym
  • obuwie chroniące przed czynnikami atmosferycznymi
  • obuwie antyelektrostatyczne przeznaczone do stosowania w atmosferze zagrożonej wybuchem
  • obuwie antystatyczne chroniące przed efektem ESD

 

Ze względu na stopień zagrożeń, przed którymi obuwie przeznaczone dla pracowników powinno chronić został unormowany podział na:

  • Obuwie bezpieczne(S – “safety”) – posiada właściwości ochronne łącznie z ochroną palców stopy za pomocą podnosków, których wytrzymałość jest badana przy uderzeniu z energią 200 J. Wymagania dotyczące obuwia bezpiecznego określa PN-EN ISO 20345 oraz PN-EN ISO 20345:2012
  • Obuwie ochronne (P – “protective”) – posiada właściwości ochronne łącznie z ochroną palców stopy za pomocą podnosków, których wytrzymałość jest badana przy uderzeniu z energią 100 J. Wymagania dotyczące obuwia ochronnego określa PN-EN ISO 20346 oraz PN-EN ISO 20346:2014-08.
  • Obuwie zawodowe (O – “occupational”) – posiada cechy ochronne przeznaczone do ochrony przed urazami, które mogą wystąpić w czasie wypadku w miejscach pracy. Przeznaczone jest do codziennego użytkowania tam gdzie nie jest wymagana ochrona palców stopy za pomocą podnosków. Wymagania dotyczące obuwia zawodowego określa PN-EN ISO 20347 oraz PN-EN ISO 20347:2012 . Obuwie takie często jest określane jako obuwie robocze bez podnoska.

 

W celu ułatwienia znakowania wyróżniono kategorie obuwia z najczęściej stosowaną kombinacją wymagań:

 Kategorie obuwia bezpiecznego wg PN-EN ISO 20345

Kategorie obuwia ochronnego wg PN-EN ISO 20346

Kategorie obuwia zawodowego wg PN-EN ISO 20347

Symbole do oznakowania dodatkowych właściwości obuwia:


 

 

Ochrony głowy – info ogólne

Zagrożenia od spadających przedmiotów, uderzeń głową o wystające elementy konstrukcyjne lub o przemieszczające się obiekty mogą powodować obrażenia skóry głowy, kości czaszki, kręgów szyi oraz mózgu. Aby chronić się przed w/w zagrożeniami należy stosować hełmy ochronne.

Rodzaje hełmów ochronnych

  • hełmy budowlane i przemysłowe
  • hełmy do pracy na wysokości
  • hełmy dla kanalarzy
  • hełmy dla górników
  • hełmy dla leśników
  • hełmy dla elektromonterów
  • hełmy dla hutników

Hałas – informacje ogólne

Hałasem jest każdy niepożądany dźwięk, który może być uciążliwy albo szkodliwy dla zdrowia, w szczególności prowadzić do utraty słuchu lub też niebezpieczny z innych względów.

Dopuszczalne wartości hałasu

Obowiązujące przepisy określają poniższe wartości parametrów ze względu na ochronę słuchu pracowników:

  • poziom ekspozycji na hałas odniesiony do 8-godzinnego dobowego wymiaru czasu pracy (lub do tygodnia pracy) – gdy zostanie przekroczona wartość 80dB(A) to pracodawca zobowiązany jest udostępnić  pracownikowi środki ochrony przed hałasem na jego indywidualne życzenie. Gdy zostanie przekroczona wartość 85dB(A) to należy stosować obowiązkowo środki ochrony przed hałasem.
  • Maksymalny poziom dźwięku A –  gdy zostanie przekroczona wartość 115dB(A) to należy stosować obowiązkowo środki ochrony przed hałasem,
  • Szczytowy poziom dźwięku C –  gdy zostanie przekroczona wartość 135dB(A) to należy stosować obowiązkowo środki ochrony przed hałasem.

Podstawowym parametrem ochronników słuchu jest  wartość tłumienia. Najważniejszym celem podczas doboru odpowiedniego ochronnika słuchu na dane stanowisko zagrożone hałasem  jest zapewnienie wartości poziomu dźwięku A pod ochronnikiem słuchu mniejszej niż wartość dopuszczalna, która zgodnie z obowiązującymi przepisami wynosi 80dB równoważnego poziomu dźwięku A dla 8 godzin (próg działania). Równoważny poziom dźwięku A dla 8 godzin odpowiada poziomowi ekspozycji na hałas odniesionemu do 8-godzinnego dobowego wymiaru pracy. 

Rodzaje ochronników słuchu

Ochronniki słuchu możemy podzielić ze względu na konstrukcję na:

  • wkładki przeciwhałasowe – (zatyczki przeciwhałasowe, stopery) wykonane zazwyczaj z pianki lub miękkiego tworzywa i noszone w kanale usznym. Wkładki wykonane z pianki przed włożeniem do ucha są rolowane a następnie rozprężają się dopasowując do kształtu kanału usznego. Ze względu na higienę wkładki te są jednokrotnego użytku. Wkładki wykonane z miękkiego tworzywa mogą być przemywane i stosowane jako wkładki wielokrotnego użytku. Wkładki przeciwhałasowe są oferowane jako luźne (nie połączone z sobą) lub też połączone sznureczkiem. Dodatkowo wkładki wielokrotnego użytku występują w wersji ze sprężyną dociskową (na pałąku).
  • nauszniki przeciwhałasowe –  składają się z dwóch czasz tłumiących dociskanych do głowy, które całkowicie zakrywają małżowiny uszne. Czasze tłumiące dociskane są za pomocą sprężyny dociskowej (pałąka). Ruchome połączenie czasz ze sprężyną dociskową umożliwia regulację i dopasowanie nausznika do kształtu głowy. Nauszniki wykonywane są również w wersji nahełmowej – każda czasza tłumiąca mocowana jest wówczas osobno do skorupy hełmu za pomocą adaptora.

Informacje ogólne o ochronie oczu i twarzy

Środki ochrony oczu i twarzy zapobiegają uszkodzeniom oczu i części twarzowej głowy, spowodowanym czynnikami mechanicznymi, chemicznymi i biologicznymi, termicznymi oraz szkodliwym promieniowaniem.

Podział osłon twarzy i oczu

Ze względu na konstrukcję sprzęt ochrony oczu i twarzy można podzielić na:

  • Okulary ochronne – posiadają szybki wykonane z nietłukącego się szkła lub tworzywa sztucznego.
  • Gogle ochronne – ściślej i dokładniej niż okulary obejmują twarz w okolicy oczu.
  • Osłony twarzy – wykonane są z tworzyw sztucznych (np. poliwęglanu, acetatu) lub z metalowej siatki.
  • Przyłbice spawalnicze – chronią całą twarz oraz oczy przed gorącymi iskrami i odpryskami oraz szkodliwym promieniowaniem emitowanym podczas spawania
  • .Tarcze spawalnicze – trzymane są przez pracownika w ręku podczas spawania. Chronią oczy, twarz i szyję. Składają się z korpusu, ramki na szybkę, filtra i rękojeści.
  • .Kaptury – oprócz ochrony oczu i twarzy zapewniają ochronę głowy i szyi, np. w hutnictwie przed działaniem wysokiej temperatury i odprysków stopionych metali.

 Ze względu na przeznaczenie sprzęt ochrony oczu i twarzy można podzielić na:

  • Chroniący przed czynnikami mechanicznymi
  • Chroniący przed czynnikami chemicznymi
  • Chroniący przed czynnikami biologicznymi
  • Chroniący przed czynnikami termicznymi
  • Chroniący przed promieniowaniem optycznym
  • Chroniący przed łukiem powstającym przy zwarciu elektrycznym
  • Przeznaczony do stosowania w atmosferze zagrożonej wybuchem 

Podstawowe informacje dróg oddechowych

Stosowanie środków ochrony układu oddechowego podczas pracy wymagane jest gdy:

  • stężenie niebezpiecznych substancji w powietrzu przekracza Najwyższe Dopuszczalne Stężenia (NDS) dla tych substancji,
  • zawartość tlenu we wdychanym powietrzu jest niższa niż 17% jego składu,
  • temperatura wdychanego powietrza przekracza dopuszczalną normę, w której człowiek może pracować.

Sprzęt chroniący drogi oddechowe przed substancjami chemicznymi i pyłami należy do ochron, które są zaliczone do III kategorii wg Dyrektywy 89/686/EWG, czyli należą do środków związanych z najwyższym ryzykiem utraty zdrowia. Jest to spowodowane tym, że wchłaniane do organizmu niebezpieczne substancje chemiczne mogą spowodować wiele chorób groźnych dla zdrowia i życia człowieka.

Podział sprzętu ochrony dróg oddechowych

Norma PN-EN 133 “Sprzęt ochrony układu oddechowego. Podział” wyróżnia dwie podstawowe grupy zagrożeń dla układu oddechowego:
– występowanie w powietrzu szkodliwych substancji w postaci pyłów, gazów, oparów itp.,
– niedobór tlenu w powietrzu (poniżej 17%).
 

 Powyższa klasyfikacja dopuszcza dwie metody ochrony dróg oddechowych:
– oczyszczanie wdychanego powietrza (sprzęt oczyszczający),
– dostarczanie powietrza ze źródła wolnego od zanieczyszczeń (sprzęt izolujący).

 

Sprzęt oczyszczający

Sprzęt oczyszczający oczyszcza wdychane powietrze ze szkodliwych substancji chemicznych oraz pyłów. Oczyszczanie powietrza odbywa się poprzez:

  • filtry – zatrzymują cząsteczki stałe (pyły) oraz kropelki cieczy w postaci aerozoli (mgły),
  • pochłaniacze – zatrzymują substancje chemiczne w postaci gazu na zasadzie reakcji chemicznej,
  • filtropochłaniacze – stanowią kombinację filtrów i pochłaniaczy.

Filtry, pochłaniacze i filtropochłaniacze nie są samodzielną ochroną, lecz wymagają skompletowania z częścią twarzową. Wyjątek stanowią jedynie półmaski jednorazowe.

Ze względu na rozwiązanie części twarzowej sprzęt ochrony dróg oddechowych dzielimy na:

  • półmaski jednorazowe
  • półmaski
  • maski pełnotwarzowe
  • kaptury
  • hełmy

Praca na wysokości może narazić pracowników na szczególnie wysokie ryzyko utraty zdrowia lub życia na skutek upadku lub innego poważnego zdarzenia. Wypadki związane z pracami wysokościowymi stanowią dużą część wszystkich wypadków przy pracy – szczególnie śmiertelnych. Rocznie w Polsce dochodzi do około 5000 wypadków będących następstwem upadku z wysokości, w wyniku których 150 osób ponosi śmierć na miejscu lub odnosi ciężkie obrażenia. 

Przepisy prawa polskiego i europejskiego z zakresu bezpieczeństwa i higieny pracy zobowiązują pracodawców zatrudniających osoby wykonujące prace na wysokości do zapewnienia właściwych środków chroniących przed upadkiem.

Ponadto pracodawca zobowiązany jest do odpowiedniego zaplanowania prac wysokościowych oraz zapewnienia nadzoru nad ich wykonywaniem i przestrzeganiem zasad bezpieczeństwa. Indywidualny sprzęt chroniący przed upadkiem z wysokości podlega okresowym przeglądom kontrolnym wykonywanym przez wykwalifikowany personel. Przeglądy okresowe nie zwalniają użytkowników z każdorazowej kontroli sprzętu przed użyciem. 

NORMY dotyczące sprzętu chroniącego przed upadkiem:

  • PN-EN 353-1 Urządzenia samozaciskowe ze sztywną prowadnicą
  • PN-EN 353-2 Urządzenia samozaciskowe z giętką prowadnicą
  • PN-EN 354 Linki bezpieczeństwa
  • PN-EN 355 Amortyzatory
  • PN-EN 358 Systemy ustalające pozycję przy pracy
  • PN-EN 360 Urządzenia samohamowne
  • PN-EN 361 Szelki bezpieczeństwa
  • PN-EN 362 Łączniki
  • PN-EN 363 Systemy powstrzymywania spadania
  • PN-EN 795-A1 Punkty kotwiczące umieszczone na powierzchniach pionowych, poziomych i pochyłych (urządzenia tej klasy nie są środkami ochrony indywidualnej)
  • PN-EN 795-A2 Punkty kotwiczące umieszczone na pochyłych ścianach (urządzenia tej klasy nie są środkami ochrony indywidualnej)
  • PN-EN 795-B Tymczasowe urządzenia kotwiczące umożliwiające demontaż i transport
  • PN-EN 795-C Urządzenia kotwiczące wyposażone w prowadnice giętkie poziome “lina życia” dopuszczalne nachylenie 15° (urządzenia tej klasy nie są środkami ochrony indywidualnej)
  • PN-EN 795-D Urządzenia kotwiczące wyposażone w sztywną poziomą prowadnicę w postaci szyny (urządzenia tej klasy nie są środkami ochrony indywidualnej)
  • PN-EN 813 Pasy biodrowe do pracy w podwieszeniu
  • PN-EN 1496 Ratunkowe urządzenie podnosząco-opuszczające
  • PN-EN 1497 Sprzęt ratowniczy (szelki ratownicze).

Znaki bezpieczeństwa

Zgodnie z obowiązującymi w Polsce przepisami prawa, we wszystkich zakładach pracy oraz miejscach użyteczności publicznej,  powinny znajdować się różnego rodzaju oznaczenia BHP.

Systemy informacji wizualnej, są obecnie nieodłącznym elementem wyposażenia każdego miejsca pracy – zwiększając bezpieczeństwo, a także potencjalną ochronę pracowników i mienia.  Produkty ANRO są stworzone, aby możliwie najlepiej i efektywniej zapewnić ochronę prewencyjną, zapobiegając  ewentualnym zagrożeniom.

Mając na uwadze różnorodne potrzeby klientów oferujemy:

  • Pełny zakres oznaczeń BHP i PPOŻ
  • Instrukcje bezpiecznej pracy
  • Oznakowanie chemiczne i gazownicze
  • Znaki elektryczne
  • Oznakowania rurociągów i instalacji przemysłowych, dzięki którym łatwo można określić rodzaj i kierunek przepływającego medium
  • Oznaczenia maszyn i urządzeń
  • Znaki informacyjno – logistyczne, dzięki którym szybko można zlokalizować szukane pomieszczenie lub zidentyfikować miejsca, w których należy zachować szczególną ostrożność
  • Taśmy, którymi w łatwy sposób można wyznaczyć drogi transportowe dla wózków lub drogi komunikacyjne dla pracowników
  • Lustra przemysłowe – znajdujące szerokie zastosowanie w magazynach oraz przy trasach przejazdów wózków
  • Znaki drogowe
  • Oznakowanie infrastruktury na zewnątrz budynku
  • Tablice informacyjne – wielkoformatowe i wiele innych
Dofinansowania: